Ja hoor, het is weer zover, afgelopen vrijdag 20 oktober hebben wij onze 6e reis geboekt bij Jan Doets.

Er zijn maanden van research aan vooraf gegaan om maar zo goedkoop mogelijk te boeken maar we zijn toch weer terecht gekomen bij Doets, zij hebben toch de voordeligste offerte.

Wij vliegen zaterdagavond 25 augustus naar Calgary met een vlucht van Air Transat, geen Martinair dit keer omdat we op 28 september pas terug willen vliegen en Martinair vliegt het laatst op 20 september vanuit Calgary. Wel jammer want we hadden een flinke korting kunnen krijgen omdat onze zoon nu vast bij Martinair werkt als vliegtuigtechnicus. Volgende keer beter.

We hebben een 25 ft camper gehuurd bij Cruise Canada, die had dit keer de aantrekkelijkste aanbieding. 5 weken gaan we dus toeren door voor ons nog onbekende en soms ook bekende gebieden.

We starten dus in Alberta, Canada, en gaan boven de grens met Amerika westwaarts rijden, door British Colombia. De grens gaan we over in Washington en dan gaan we door deze staat zuidwaarts rijden. Door Oregon, California, en terug noord (oost)waarts door Nevada, Utah, Colorado, Wyoming en natuurlijk Montana. Voor het maken van de route hebben we nog 10 maanden dus dat wordt weer lekker genieten met de voorbereiding.

Het weblog is intussen aangemaakt en te bekijken op: http://ingridencor.web-log.nl

We zijn nu bijna een jaar verder. Ik heb flink zitten restylen en pimpen aan dit weblog om het nog mooier te krijgen en ik vind eigenlijk wel dat ik er aardig in geslaagd ben.

Dit jaar gaan we niet op vakantie, dat kan bruin niet trekken. We teren gelukkig nog steeds op die geweldige reis van verleden jaar en zijn dan ook al weer druk aan het sparen voor volgend jaar want we zijn nog lang niet uitgekeken op het prachtige Amerika en Canada.

We lezen veel op het Amerika-forum ( http://www.allesamerika.nl/forum/index.php) en op andere weblogs om op de hoogte te blijven van mensen die dit jaar wel zo’n geweldige reis maken. Zo blijven we toch een beetje in de sferen..

Ik hoop dat jullie ons weblog ook mooi vinden zo, ik heb er weer heel wat uurtjes ingestoken.

Groetjes,

Cor en Ingrid.

Hier een link naar de ranch waar we gastvrij werden ontvangen en heerlijk een halve dag hebben paardgereden: http://www.whitebirdsummit.com/

Tijdens onze reis hebben we veel te maken gehad en het trail gevolgd van Lewis and Clark.
Ik heb hun verhaal in het nederlands gevonden,
Voor de geinteresseerden:
http://www.amerika.nl/politiek/html/verhalen/lewisclark.htm

Ik heb alle 200 foto’s op de fotosite gezet met tekst, in twee albums die je gewoon via de link op deze pagina kunt aanklikken. Het nieuwe album heet Canada/Amerika foto’s deel 2 en staat naast het andere album dat ook helemaal bijgewerkt is met tekst, op dezelfde pagina.
Veel plezier bij het kijken!

Deze log komt vanaf mijn eigen computer want ik ben weer veilig thuis in dit te krappe landje. Ik zal nog even van de laatste dagen vertellen. Wij zijn maandagavond via een prachtige weg aangekomen op de KOA in ST. Mary, nog steeds Montana uiteraard. De volgende dag met een rode ‘jammer’ bus met 14 passagiers dan eindelijk de Going To The Sun Road op.  Dit is de derde keer dat we het gaan proberen, de eerste keer was in 1997, toen was de camper te groot en zijn we er maar een klein stuk opgeweest, tot aan Sun Point, verder mochten we niet, in 2002 wilden we het dan met een luxe auto proberen maar toen waren er net lawines geweest en was de weg afgesloten, maar nu gaat het dus echt gebeuren!

Dat was onbeschrijflijk mooi, onze monden vielen open van verbazing, wie daar in de buurt komt moet dat echt meemaken. Het Glacier Park, waar die byzondere weg doorheen loopt is dan ook uitgeroepen tot het International Peace Park. De komende dagen ga ik foto’s op webshots zetten dan kunnen jullie meegenieten. Het nam de hele dag in beslag, we reden totaan MacDonalds Lake, een meer waar qua schoonheid zelfs Lake Louise bij in het niet valt, en toen weer terug.

We stopten bij alle mooie plekjes en hebben nog heel wat gewandeld onderweg. We hebben met volle teugen genoten! Die avond hebben we gegeten in ‘s werelds beste steakhouse, The Cattle Baron in Babb. Ribeyes als deurmatten en je mes glijd er zo in, mmmm! De volgende dag de terugreis naar Calgary. Na krap 3 kwartier waren we bij de grens vanuit St. Mary. Mevrouw douane van Canada deed niet moeilijk, na 10 minuten waren we er doorheen. Recht omhoog richting noord. Om 5 uur via een drukke route op de Calgary West Campground aangekomen. Daar gelijk de shuttle bus geregeld van half 7 naar de Calgary Stampede. Tjee wat een happening!

We kochten kaartjes voor op de tribune, waar nog zo’n 10.000 man zaten! We kregen een huifkarrace voorgeschoteld, en weer vielen onze monden open. Zo’n 5 huifwagens tegelijk (twee menners per huifwagen) met vierspannen paarden ervoor, vergezeld van ruiters die bij het startsein nog moesten opstijgen, raceden met een bloedgang over de renbaan! Binnen een paar minuten zaten we mee te schreeuwen om ze aan te moedigen. Geweldig! Er kwamen nog meer shows maar we wilden op die avond zo veel mogelijk zien dus we gingen na anderhalf uur verder het park in, ongelooflijk wat groot, alles op het gebied van paarden, koeien, cowboys, indianen, noem maar op. En als klapper op de vuurpijl een van onze favoriete bands trad er live op! The Jeff Healy Band, steengoed joh! Wat een mazzel en wat hebben we genoten! De bus bracht ons om half een weer terug op de camping, gauw slapen en donderdag om half 7 weer op. De koffers verder ingepakt en via het drukke verkeer van Calgary op zoek naar de camperverhuurmaatschappij Canadream om onze intussen geliefde camper in te leveren. Dat verliep allemaal soepel. We hebben in totaal zo’n 6500 km. gereden. Een medewerker van Canadream bracht ons naar de airport. Daar een tijdje rondgehangen en om 2 uur de Boeing 767 van Martinair in. Eerst naar Edmonton, zo’n 30 minuten vliegen, daar weer landen om mensen er uit en in te laden en toen nog 8,5 uur naar Schiphol. Jee, wat een zit! Vanmorgen, vrijdag, om kwart voor negen geland, onze zonen Kees en Mark stonden ons op te wachten, heerlijk om ze weer te zien! En zo is aan deze geweldige 4 weken in voornamelijk Amerika een eind gekomen. Het was een fantastische reis! Het gewone leven gaat weer beginnen, dat zal wel even wennen zijn. De fotosite wordt uiteraard helemaal geupdated, met nieuwe foto’s en met teksten erbij, maar dat gaat nog wel enige dagen duren voordat dat helemaal klaar is. De eerste 50 staan er nu in de goede volgorde op, elke dag komen er 50 verse bij. Meer kan ik er niet in een keer uploaden. Voorlopig loop ik nog als een zombie in het rond vanwege een of andere jetlag. Iedereen onwijs bedankt voor het meebeleven en reageren op dit weblog, we vonden het geweldig dat er zoveel mensen met ons "meereisden". Blijf vooral onze site bezoeken, het leukst zou zijn met reacties, en hou ook de fotosite in de gaten, want voorlopig komen er nog heel wat nieuwe foto’s op elke dag. Groetjes aan iedereen, Cor en Ingrid.

Nou, het heeft even geduurd, we zaten in zeer onbevolkt gebied, maar hier zijn we weer. Het laatste log kwam uit oost Montana en nu zitten we in Browning, noordwest Montana. Vanuit Glendive zijn we op zoek gegaan naar een campground, we reden richting Jordan maar halverwege namen we een weg naar het noorden 20 mile en toen nog 5 mile op een gravelpad west en we kwamen bij het eenzaamste plekje tot nu toe, Nelson Creek. Het was een verlaten camping aan een droge tak van het Fort Peck meer. Geweldig daar! Volgende dag 475 kilometer gereden over de 200 west, via Jordan en dorpjes die alweer van de aardbodem verdwenen zijn, op wat wrakhout na. In Lewistown gestopt, gegeten en geshopt. Loeiheet daar. Doorgereden via Eddy’s Corner, Harlowton, Martinsdale naar onze favoriete camping, Spring Creek. Daar heerlijk overnacht, we waren bijna de enigen.

De volgende morgen laat op, even gewandeld en doorgereden via White Sulphur Springs naar het noorden, Great Falls. Vast een Koa camping daar geregeld en toen wilde Cor graag naar Carter, noordwaarts een half uur, daar was een historische pont over de Missouri en daar moesten we op met camper en al. Bij Carter de weg af en nog 15 minuten op een gravelpad en ja hoor daar was dat pontje. Jemig de camper erop, kon net, en toen die woeste rivier over. Gelukkig zat het pontje aan een sterke kabel vast. Aan de overkant gekomen was er eigenlijk alleen een zand/gravel weggetje door een woest gebied heen en het begon ook nog te regenen en te onweren. Wij de camper in een kloof gezet, lekker koffie gezet en genoten van de byzondere omgeving waar we waren. Vast nog nooit een toerist geweest hier! Toen teruggevaren met de pont en in Great Falls lekker gegeten en naar de KOA die we al geregeld hadden. Daar wachtte ons een verrassing, er was die avond live muziek van een bluegrass/country duo. We hebben daar erg van genoten, gitaar, banjo en viool, erg leuk. Alles weer even opgeladen met stroom, water in de tank, vuil water geloost en we konden er weer even tegen. De volgende dag naar de Great Falls gekeken, daar is de stad naar vernoemd, dat is een groot verval in de Missouri, heel mooi. Toen weer nodig naar de Walmart, o.a. foto’s op cd gezet, getankt en weer aan de rit. Nu meest noordelijk, richting Browning. Vanuit Browning naar East Glacier, daar een weggetje op naar een mooie camping bij Red Eagle, een blackfeet indiaan. Rabberig weer erbij, dat was wel weer eens lekker na al die warmte. Zomaar weer eens in de camper gegeten. Lekker geslapen en de volgende ochtend naar Browning terug. We hebben zojuist het museum bezocht van de Plains Indian, dat was gaaf. Daarna naar een Blackfeet Trading Post, daar hebben we weer mooie kleding gekocht. En nu dus in de bobliotheek. Browning wordt geheel bevolkt door the Blackfeet Nation. Zodirect gaan we naar St. Mary, daar blijven we twee dagen want we gaan morgen de dagtour maken met een soort van bus over de 51 mile Going to the Sun Road. Onze camper is net even te groot daarvoor vandaar. Deze road loopt dwars door het mooie Glacier Park. Woensdag vertrekken we dan richting Canada, om daar woensdagmiddag aan tekomen op een camping in Calgary. In Calgary is nu de Stampede aan de gang en daar hopen we nog wat van mee te maken voor dat we donderdag naar huis vliegen. Misschien zie ik nog kans om dit log bij te werken voor die tijd en anders doe ik dat thuis. Groetjes aan iedereen!

Daar zijn we weer, dit keer vanuit een bibliotheek in Glendive, Montana. In Bismarck zijn we de Missouririvier opgegaan met een ouderwetse Lewis and Clark radarboot in noordelijke richting en na een uur weer gekeerd. We zaten lekker boven op het dek in het zonnetje en genoten met volle teugen. Daarna weer aan de rit richting het noorden. De kenners onder jullie zullen wel in de gaten hebben dat we de Lewis and Clark trail volgen. In Washburn was een groot Lewis and Clark intepretive centre waar we volop informatie kregen over deze ontdekkingsreizigers. Zij moesten in het Noorden alles in kaart brengen in opdracht van de president. Daar vlakbij was een fort, Fort Mandan, wat we ook bezocht hebben, daar hebben ze met hun gevolg overwinterd. Toen kwamen we een onzettend mooie gave campround tegen, we moesten er een eind uit de bewoonde wereld voor rijden, wat ook al niet erg bewoond was, om er te komen maar het was meer dan de moeite waard! Het was in het Cross Ranch State Park, aan de Missouri. Zooo mooi en oer daar! De volgende dag weer aan de rit richting west, a long lonesome road, in Beulah gestopt voor de lunch. Een vriendelijk stadje waar ze zeer verbaasd waren dat er Europeanen waren, laat staan Hollanders. We hebben er ook gelijk getankt. Nog een stuk naar het westen doorgereden en toen met een haakse hoek naar het zuiden, dwars door de Little Missouri Grasslands. Tot aan de interstate, toen weer westwaarts, tot we bij het stadje Medora kwamen. Jeetje wat een leuk stadje was dat! Wel een beetje toeristisch maar dat is ook wel eens leuk op deze reis. In dat stadje lag de ingang tot het Theodore Roosevelt National Park. Wij erin en zochten een mooie campground op, de Cottonwood Campground. Daar hebben we afgelopen nacht lekker geslapen, het is wel een beetje heet hier. Vermoedelijk hebben een paar weken gelden onze kennissen Janke en Wiebe hier ook gestaan. Vanmorgen hebben we de weg door het park gereden. Onwaarschijnlijk mooi was het, er liepen wilde kuddes buffels, paarden en we zagen veel prairiehondjes waar we altijd erg veel schik om hebben. Adembenemende uitzichten, dit keer geen last van hoogtevrees. Tussen de middag geluncht in Medora,de interstate weer op richting west. Een uur geleden zijn we zo Montana binnen gereden via het grensstadje Beach. En nu dus in Glendive. We gaan vanaf hier noordwestelijk rijden richting Jordan. Het is hier behoorlijk warm… groetjes aan iedereen en tot het volgende log. Foto’s hebben we nog niet op een cd laten schrijven, als we dat weer hebben zal ik ze weer op webshots zetten.